„Podobnie jak miasto lub sanktuarium, dom jako całość – lub też jego poszczególne części – uświęcony jest przez symbolikę bądź rytuał kosmologiczny. Toteż fakt osiedlenia się gdziekolwiek bądź, czy to będzie chodziło o założenie wsi, czy też o zbudowanie domu, oznacza decyzję bardzo poważną, zależy bowiem od niej sama egzystencja człowieka. Krótko mówiąc chodzi o to, że człowiek musi sobie stworzyć własny świat i przyjąć zadanie podtrzymywania go oraz odnowy. Nie zmienia się lekkomyślnie siedziby, bo przecież nie jest rzeczą łatwa zmienić świat na inny. Dom nie jest przedmiotem, „maszyną do mieszkania”; jest on wszechświatem, który człowiek sobie buduje naśladując wzorcowe dzieło bogów – kosmogonię.”