Dla kogo?

W społeczeństwie brak jest świadomości, jaką wartością są stare domy. Mimo prób popularyzacji tej świadomości, nie ma ona wpływu na bilans ekonomiczny. Brakuje też znających zagadnienie fachowców młodego i średniego pokolenia. Choć nie jestem cieślą ani stolarzem, z braku siły roboczej (kolejne ekipy wycofywały się, głównie z uwagi na problem z wyceną koniecznych do wykonania prac) w ciągu ostatnich kilku lat osobiście przeprowadziłem wiele prac budowlanych, ratując przed zawaleniem się nie tylko swój dom, ale i zabudowania gospodarcze. Osób takich jak ja, jest więcej. Gotowe są często same latami robić coś, w czego sens wierzą (i wiedzą, że z przyczyn ekonomicznych może być to jedyna droga). Potrzebują jednak instruktażu, wsparcia i poczucia, że nie są same. W internecie znaleźć można fora i grupy. Pojawiają się też jaskółki wsparcia instytucjonalnego (Narodowy Instytut Dziedzictwa, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków – tak, te instytucje też potrafią myśleć zadziwiająco nowocześnie i nie brak tam zaangażowanych ludzi).